Home / Paarden / Castratie

 

De castratie van de hengst is de meest voorkomende operatieve ingreep bij het paard. Het wordt beschouwd als een routineklus, die op verschillende manieren uitgevoerd kan worden.

  • De half bedekte castratie: hierbij worden de zaadstreng en het vlies van de balzak gekneusd, afgebonden met oplosbare draad en de testikels verwijderd. Voordeel hiervan is minder kans op nabloeden en nagenoeg geen risico op het naar buiten komen van darmen via het lieskanaal.
  • De onbedekte castratie: hierbij wordt alleen de zaadstreng gekneusd en worden de testikels verwijderd.

Beide methodes kunnen zowel staand als liggend gebeuren. Het voordeel van liggend castreren is het betere overzicht dat je hebt tijdens de operatie en daarmee een nettere techniek en minder kans op complicaties. Nadeel is uiteraard de algehele narcose met bijkomend risico tijdens de recovery.

Bovenstaande methoden van castratie gebeuren niet volledig steriel. De dierenarts zal de balzak en zijn handen zo steriel mogelijk maken en steriel instrumentarium gebruiken. De snee in de balzak zal niet worden dichtgehecht, zodat wondvocht er makkelijk uit kan. Hierdoor is er zo weinig mogelijk kans op infectie.

Volledig steriele castratie

Er bestaat een techniek waarbij wel volledig steriel geopereerd kan worden en de wond dichtgehecht wordt na de operatie: castratie over de lies. Voordeel van deze methode is dat er nagenoeg geen complicaties zijn na de operatie en een sneller herstel van de ruin, zodat hij snel in arbeid genomen kan worden. Deze operatie adviseren we vooral bij  hengsten ouder dan 3 jaar. Dit omdat complicaties zoals wondvochtproductie en zwelling toenemen naarmate de testikels meer volgroeid zijn bij de hengst.

Alhoewel het een routineklus is, wil dat niet zeggen dat er geen complicaties kunnen optreden. Deze zijn afhankelijk van de weerstand van het paard, omgevingsomstandigheden en operatietechniek. Het blijkt dat ongeveer  60 % van de gecastreerde hengsten een complicatie krijgt. Deze kunnen bestaan uit zwelling, ontsteking, nabloeden of, zeer zeldzaam, het naar buiten komen van de darmen via het lieskanaal.

Ook moet bij niet gevaccineerde hengsten rekening gehouden worden met het ontstaan van Tetanus. De gevolgen hiervan kunnen variëren van geen tot sterfte. De oorzaak van sommige complicaties is niet zo eenvoudig aan te duiden en kan volledig buiten de verantwoordelijkheid van zowel de dierenarts als de eigenaar liggen. Belangrijk is het te realiseren dat ook een routine castratie niet altijd zonder gevaar is. Tegenwoordig is het mogelijk een verzekering af te sluiten, waarbij uw paard verzekerd is voor sterfte tengevolge van de castratie.

Castreren op de praktijk

Wilt u uw hengst onder optimale omstandigheden laten castreren, dan kunt u het beste met de hengst naar de praktijk komen. De castraties vinden plaats onder praktijkomstandigheden, wat een veel schonere omgeving is dan de wei of de stal. Wanneer er geen complicaties optreden, kan uw paard weer spoedig naar huis.

De beste tijd voor castraties is het voor- en najaar. Dan zijn complicaties door insecten zo laag mogelijk en is het ook mogelijk de ruin voldoende beweging te geven in de wei. Dit zorgt voor het beperkt houden van de zwelling en het wegmasseren van eventueel vocht in de balzak. Hou goed in de gaten of uw paard fit is en goed eet en drinkt.

Tips:

  • Laat uw hengst tussen de 1 en 2 jaar castreren.
  • Zijn beide testikels aanwezig?
  • Beste omstandigheden: niet te warm, geen vliegen, geen stof.
  • Voordien de hengst inenten tegen tetanus.