
	welkom gezelschapsdieren gezondheidscheck en vaccinaties ziekten Reisziekte voeding onderhoud dieet chirurgie algemene chirurgie sterilisatie sterilisatie via kijkoperatie castratie kruisband medische beeldvorming digitale röntgen echografie laboratorium onderzoek wist u dat . . . actueel acupunctuur gebitsbehandeling opname faciliteiten de cavia het konijn verzorging & huisvesting ziektes paarden actueel aanbod praktijk vaccinaties algemene aandoeningen kreupelheids onderzoek keuringen voortplanting wormbestrijding castraties spoedgevallen hoefbevangenheid staart-maneneczeem castratie hengst wondbehandeling afscheid nemen runderen actueel uiergezondheid wachttijden voeding de pens de lebmaag schapen en geiten actueel ontworm wijzer vacinaties voeding Q-koorts varkens actueel luchtweg infecties APP infectie,
het team Assistentes Dierenartsen bereikbaarheid vestiging heeze vestiging leende acties doelstelling		Hoefbevangenheid Hoefbevangenheid is een gevreesde aandoening die kan leiden tot een lange blessuretijd, tot het zelfs niet meer kunnen lopen van het paard. Bij deze aandoening ontstaat er vochtuittreding tussen het hoefbeentje en de hoornschoen. Deze vochtuittreding wordt veroorzaakt doordat de bloedvaatjes in de wand van het kiemweefsel van de hoornschoen ontstoken raken en daardoor gaan lekken. Doordat het vocht uittreedt tussen twee harde structuren, de hoornwand en het hoefbeentje, wordt er enorm veel druk opgebouwd in een kleine ruimte en daarmee gepaard ook veel pijn. Er zijn diverse oorzaken van hoefbevangenheid bekend, zoals baarmoederontsteking, verstoring darmflora, ziekte van Cushing en insulineresistentie. Verstoring van de darmflora kan voorkomen door teveel opname van structuurarm, te eiwitrijk gras, gras en voeding te rijk aan bepaalde koolhydraten en alle abrupte voerwisselingen die de darmflora verstoren. Hoefbevangenheid komt in verschillende gradaties voor en kan chronisch worden. Een erge complicatie van hoefbevangenheid is verplaatsing van het hoefbeentje. Dit kan op de volgende manier voorgesteld worden. De hoornwand zit vast aan het hoefbeentje met een soort “klitteband”. Als er tussen het “klitteband” vocht komt, dan wordt de verbinding uit elkaar gedrukt en kan het hoefbeentje bewegen onafhankelijk van de hoornwand. Dit kan leiden tot een kanteling of een zinking van het hoefbeen. De milde vorm van hoefbevangenheid geeft geen verandering van de positie van het hoefbeentje en is met behulp van medicijnen te behandelen. Belangrijk voor de behandeling is stimulatie van de doorbloeding van de hoef door middel van het afspuiten van de hoeven met koud water. Absolute rust. Goede drukverdeling over de volledige bodem van de hoef, door het paard te plaatsen op een dikke zachte bodem, bijvoorbeeld op dik zaagsel of in de modder. Een verbetering van de doorbloeding van de hoefwand en daarmee een snellere genezing kan bereikt worden met bloedverdunnners en bloedvatwand verwijders. Daarnaast is het zaak om de ontsteking en de pijnlijkheid in de hoef zo goed mogelijk te bestrijden met ontstekingsremmers. Bij ernstige hoefbevangenheid is het risico op kantelen of zinken van het hoefbeentje groot. Wanneer dit gebeurt zit het hoefbeentje dichter bij de hoefzool en dit geeft chronische pijnlijkheid. Bij de kanteling wordt de witte lijn verwijdt en krijg je misvorming van de afgroei van de hoefwand. Bij een heftige kanteling waarbij de punt van het hoefbeentje door de zool heengaat, is euthanasie de enige optie. In minder dramatische gevallen kan met behulp van röntgenfoto’s de mate van kanteling vastgesteld worden. Met behulp van correctief bekappen kan getracht worden om het hoefbeentje en de hoefschoen weer in de normale positie ten opzichte van elkaar te brengen. Paarden en ponies die eenmaal een keer hoefbevangen zijn geweest, kunnen dit gemakkelijker terug krijgen, dus extra voorzichtigheid is geboden!

Hoefbevangenheid

Hoefbevangenheid is een gevreesde aandoening die kan leiden tot een lange blessuretijd, tot het zelfs niet meer kunnen lopen van het paard. Bij deze aandoening ontstaat er vochtuittreding tussen het hoefbeentje en de hoornschoen. Deze vochtuittreding wordt veroorzaakt doordat de bloedvaatjes in de wand van het kiemweefsel van de hoornschoen ontstoken raken en daardoor gaan lekken. Doordat het vocht uittreedt tussen twee harde structuren, de hoornwand en het hoefbeentje, wordt er enorm veel druk opgebouwd in een kleine ruimte en daarmee gepaard ook veel pijn. Er zijn diverse oorzaken van hoefbevangenheid bekend, zoals baarmoederontsteking, verstoring darmflora, ziekte van Cushing en insulineresistentie.
Verstoring van de darmflora kan voorkomen door teveel opname van structuurarm, te eiwitrijk gras, gras en voeding te rijk aan bepaalde koolhydraten en alle abrupte voerwisselingen die de darmflora verstoren.
Hoefbevangenheid komt in verschillende gradaties voor en kan chronisch worden. Een erge complicatie van hoefbevangenheid is verplaatsing van het hoefbeentje. Dit kan op de volgende manier voorgesteld worden. De hoornwand zit vast aan het hoefbeentje met een soort “klitteband”. Als er tussen het “klitteband” vocht komt, dan wordt de verbinding uit elkaar gedrukt en kan het hoefbeentje bewegen onafhankelijk van de hoornwand. Dit kan leiden tot een kanteling of een zinking van het hoefbeen.
De milde vorm van hoefbevangenheid geeft geen verandering van de positie van het hoefbeentje en is met behulp van medicijnen te behandelen. Belangrijk voor de behandeling is stimulatie van de doorbloeding van de hoef door middel van het afspuiten van de hoeven met koud water. Absolute rust. Goede drukverdeling over de volledige bodem van de hoef, door het paard te plaatsen op een dikke zachte bodem, bijvoorbeeld op dik zaagsel of in de modder. Een verbetering van de doorbloeding van de hoefwand en daarmee een snellere genezing kan bereikt worden met bloedverdunnners en bloedvatwand verwijders. Daarnaast is het zaak om de ontsteking en de pijnlijkheid in de hoef zo goed mogelijk te bestrijden met ontstekingsremmers.
Bij ernstige hoefbevangenheid is het risico op kantelen of zinken van het hoefbeentje groot. Wanneer dit gebeurt zit het hoefbeentje dichter bij de hoefzool en dit geeft chronische pijnlijkheid. Bij de kanteling wordt de witte lijn verwijdt en krijg je misvorming van de afgroei van de hoefwand. Bij een heftige kanteling waarbij de punt van het hoefbeentje door de zool heengaat, is euthanasie de enige optie. In minder dramatische gevallen kan met behulp van röntgenfoto’s de mate van kanteling vastgesteld worden. Met behulp van correctief bekappen kan getracht worden om het hoefbeentje en de hoefschoen weer in de normale positie ten opzichte van elkaar te brengen.
Paarden en ponies die eenmaal een keer hoefbevangen zijn geweest, kunnen dit gemakkelijker terug krijgen, dus extra voorzichtigheid is geboden!